Uniwersytet Mikołaja Kopernika

Święto Uniwersytetu Mikołaja Kopernika tradycyjnie przypada w dniu urodzin naszego Patrona. Oddajemy hołd największemu polskiemu uczonemu, torunianinowi, którego zaszczytne imię od siedmiu dziesięcioleci inspiruje kolejne pokolenia pracowników i studentów naszej Uczelni do poszukiwania prawdy, stawania w jej obronie, poszerzania swoich horyzontów i odkrywania tego, co dla innych pozostaje niewidoczne. Święto Uczelni to także święto wspólnoty, która ją tworzy, wszystkich nas, którzy związaliśmy swoje zawodowe lub studenckie życie z jednym z najlepszych polskich Uniwersytetów, którzy czerpiemy dumę z  naszych wspólnych osiągnięć i którzy chcemy tę dumę okazać.

Nasze Święto zawsze powinno być okazją do tego, by pomyśleć o naszym Uniwersytecie, cieszyć się z sukcesów i zastanowić się, jak odpowiedzieć na czekające nas wyzwania. Jesteśmy w tej dobrej sytuacji, że mamy - przede wszystkim - powody do satysfakcji, możemy prawdziwie świętować, bo wspólnie osiągamy naprawdę wiele. Święto Uczelni dwa tysiące dwunastego roku jest ostatnim przed zakończeniem tej kadencji władz rektorskich i dziekańskich Uniwersytetu. Kadencji szczególnej, bo po raz pierwszy trwającej cztery lata. Dlatego dziś szczególnie mocno zachęcam, by nie tylko w dniu Święta Uczelni, ale i przez najbliższe pół roku  inicjować i podejmować dyskusje nad sytuacją  naszej Uczelni, kierunkami jej rozwoju i miejscem, jakie powinna zajmować w otaczającym ją środowisku.

Uniwersytet tworzymy wszyscy, nikt z nas, niezależnie od charakteru swojej obecności, nie stoi poza tą wspólnotą. Każdy ma możliwość włączenia się w jej rozwój, a siła jego wpływu zależy tylko od chęci, determinacji, stopnia utożsamiania się z Uczelnią, nie zaś od zajmowanego stanowiska czy piastowanej godności. Jeśli ktoś nie chce przyjąć na siebie części tej odpowiedzialności, to wynikać to może tylko z jego własnego wyboru, nie zaś z braku możliwości. To wielka satysfakcja, że tak wielu członków naszej wspólnoty korzysta z tego prawa. Gorąco proszę, by w tym czasie jak najwięcej rozmawiać z tymi, którzy w ostatnich czterech latach współdecydowali o losach Uniwersytetu Mikołaja Kopernika: z władzami rektorskimi, dziekanami i prodziekanami, przedstawicielami społeczności zasiadającymi w Senacie i radach wydziałów. Rozmawiajmy o tym, co udało się osiągnąć i nie zapominajmy o tym, co powinno się zmienić. Postęp nie jest wynikiem satysfakcji z sukcesów, lecz efektem poszukiwania rozwiązań istotnych problemów i umiejętności odpowiadania na wyzwania. Niech nadchodzące miesiące będą przepojone atmosferą gorącej, twórczej dyskusji. Będzie ona bardzo pomocna dla tych, którzy 1 września obejmą, na różnych szczeblach, odpowiedzialność za Uniwersytet, ale także pomoże nam jeszcze mocniej poczuć się członkami tej wyjątkowej wspólnoty, da nam jeszcze silniejsze poczucie prawdziwej współodpowiedzialności za jej losy. Z tą prośbą zwracam się do pracowników nauki, pracowników administracji centralnej i wydziałowej, studentów i doktorantów. Także do środowisk pozaakademickich, których przedstawiciele - jak zwykle - niezawodnie świętują dziś razem z nami. Chcielibyśmy wiedzieć, jaki wpływ może mieć Uniwersytet na te środowiska i czy traktowany jest przez nie jako ważny partner. Panie i Panów Dziekanów, członków Senatu i rad wydziałów proszę, by włączali się do tej dyskusji,  by wspólnie z tymi, których reprezentują pomagali w umacnianiu pozycji naszego Uniwersytetu. W imieniu całego kolegium rektorskiego, w tym swoim własnym, deklaruję pełną gotowość do takich rozmów.

Pozwólcie Państwo, że podzielę się kilkoma refleksjami dotyczącymi mijających czterech lat.

Był to okres, w którym projektowano i rozpoczęto wdrażanie nowego systemu nauki i szkolnictwa wyższego. Z satysfakcją możemy podkreślić, że środowisko Uniwersytetu Mikołaja Kopernika żywo włączyło się w dyskusje nad planowanymi zmianami i skutkami, jakie miały przynieść. Nie wszystkie nasze postulaty zostały spełnione, ważne jednak, że umieliśmy bronić swoich racji i wykazaliśmy się odpowiedzialnością za sprawy, które nas dotyczą. Trwający od kilku miesięcy i rozłożony na najbliższe lata proces wprowadzania głębokich zmian w funkcjonowaniu szkolnictwa wyższego przebiega w naszym Uniwersytecie bez poważniejszych problemów. To zasługa kompetencji, wiedzy i zaangażowania całego środowiska, tych, którzy zajmują się formalnymi, prawnymi i organizacyjnymi stronami tego procesu i tych, których te zmiany dotyczą. Bardzo wszystkim Państwu za to dziękuję. Jestem pewien, że środowisko UMK, jego pracownicy i studenci, wykorzystają szanse, jakie niesie za sobą nowy system i z powodzeniem sprostają wyzwaniom, których w nim nie brakuje.

Mimo pogłębiającego się niżu demograficznego i rosnącej konkurencji, także w naszym najbliższym otoczeniu, liczba studentów UMK zmniejszyła się od 2008 r. zaledwie o dwa procent. To głównie zasługa wzrastającego zainteresowania studiami stacjonarnymi na naszym Uniwersytecie – w tym roku akademickim kształci się na nich ponad dwa tysiące osób więcej niż trzy lata wcześniej. Nie sposób jednak nie zauważyć, charakterystycznego dla wszystkich uczelni publicznych i niepublicznych w Polsce, zmniejszenia  się liczby studentów studiów niestacjonarnych. Proces ten, według wszelkich prognoz, będzie się pogłębiał. Jest naszym wielkim wyzwaniem, by mimo tych niekorzystnych tendencji utrzymać obecną liczbę studentów na naszej Uczelni. Naszą wielką troską winien być rozwój studiów podyplomowych, nie tylko jednak poprzez zwiększanie i tak ich bardzo dużej liczby, lecz poprzez przygotowanie takiej oferty, która najpełniej odpowiadać będzie oczekiwaniom osób zainteresowanych własnym rozwojem. Pomocna będzie także współpraca z zagranicznymi uczelniami i agencjami rekrutującymi studentów, dzięki której będziemy mogli przyjąć na pełen cykl studiów osoby z innych państw, w tym spoza Unii Europejskiej. Doświadczenia takiej współpracy związane z anglojęzycznymi studiami lekarskimi prowadzonymi od kilku lat w Collegium Medicum pozwalają nam z ufnością myśleć o tym kierunku rozwoju.

Pracownicy Uniwersytetu znakomicie wykorzystują szansę, jaką daje oferta finansowego wsparcia ze źródeł zewnętrznych, w tym z funduszy europejskich, z których otrzymaliśmy ponad 235 milionów złotych. Na projekty strukturalne udało się pozyskać z Unii Europejskiej ponad 120 milionów złotych. Są to m.in. pieniądze na rozwój oferty dydaktycznej, w tym studia na tzw. kierunkach zamawianych. Przypomnę, że nasz Uniwersytet zaoferował dotąd najwięcej takich studiów spośród wszystkich uczelni w Polsce. Równie poważne jest wsparcie, jakie uzyskaliśmy na realizację programu inwestycyjnego – z samych programów unijnych trafiło na naszą Uczelnię 115 milionów złotych. Do tego doliczyć trzeba środki z budżetu Państwa, oraz budżetów samorządowych województwa kujawsko-pomorskiego i miasta Torunia. Dzięki tej pomocy Uniwersytet nie musiał angażować własnych środków na realizowane inwestycje, a przypomnę, że ich zasięg jest niezwykle ambitny, odpowiadający jedynie wielkiemu programowi inwestycyjnemu sprzed 40 lat, a obejmujący m.in. rozbudowę i modernizację Szpitala Uniwersyteckiego nr 1 w Bydgoszczy, budowę Collegium Humanisticum, Centrum Optyki Kwantowej, Interdyscyplinarnego Centrum Nowoczesnych Technologii, Centrum Sportowego czy nowej części klubu „Od Nowa”. Przed nami kolejne inwestycje, które chcielibyśmy rozpocząć jak najszybciej – Centrum Konserwacji Zabytków i II etap Collegium Humanisticum.

Nie sposób wymienić wszystkich znakomitych osiągnięć, jakie były udziałem naszych pracowników naukowych w ciągu ostatnich lat. Podkreślę jedynie dwie rzeczy, które zasługują na szczególną uwagę. Po pierwsze, to coraz większa liczba młodych pracowników naukowych, którzy osiągają sukcesy doceniane w skali międzynarodowej. Są  w tym gronie także doktoranci, a nawet studenci uczestniczący w zespołach badawczych. Po drugie, to coraz częstsze przypadki praktycznego wdrażania wyników badań. Kilka miesięcy temu na naszym Uniwersytecie powstała pierwsza spółka typu spin-out, której celem jest komercyjne wykorzystanie rozwiązań wypracowanych w laboratoriach naukowych. Jestem przekonany, że powstanie Interdyscyplinarnego Centrum Nowoczesnych Technologii, które zostanie oddane do użytku wiosną przyszłego roku, znacząco wzmocni tę sferę działalności Uniwersytetu.

Nowy system szkolnictwa wyższego zmienia zasady tworzenia oferty dydaktycznej dla studentów I i II stopnia. Większa autonomia w tym zakresie ma pozwolić uczelniom na uruchamianie takich kierunków studiów, które najlepiej wykorzystają potencjał kadrowy jednostek, a zarazem w najszerszym stopniu odpowiadać będą potrzebom przyszłych studentów. Już widać, że nasze środowisko w pełni wykorzysta tę szansę i na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika pojawią się kolejne unikatowe kierunki, specjalności oraz makrokierunki dające wiedzę i umiejętności z kilku dziedzin nauki. W 2008 r. oferowaliśmy 48 kierunków studiów, w ofercie którą przygotowujemy na następny rok akademicki będzie ich już ponad 70. Zapewniamy przy tym najwyższy poziom nauczania, o czym świadczą przyznawane nam akredytacje. Warto podkreślić, że aż czterem kierunkom na naszym Uniwersytecie Polska Komisja Akredytacyjna przyznała kategorię wyróżniającą, to znakomity wynik na tle polskich uczelni.

Wysoki poziom dydaktyki, oparty na solidnym dorobku naszych pracowników naukowych, wraz z dobrze przygotowaną ofertą studiów, mają pomóc naszym absolwentom w uzyskaniu wiedzy i umiejętności na najwyższym poziomie i osiągnięciu sukcesu na rynku pracy. Z przeprowadzanych przez nas badań wynika, że pół roku po ukończeniu studiów pracę znalazło 79 procent absolwentów Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Jesteśmy odpowiedzialni za to, by ten – i tak niemały odsetek – jeszcze się zwiększał, a nasi absolwenci znajdowali pracę  satysfakcjonującą pod względem finansowym i pozwalającą w pełni  wykorzystać wiedzę i umiejętności uzyskane podczas studiów. Pomogą nam w tym wnioski wynikające ze wspomnianego programu badania losów absolwentów, pokazujące nie tylko, jak radzą sobie z podjęciem pracy, ale także, jakich umiejętności oczekują od nich pracodawcy. Program taki jest w nowym systemie szkolnictwa obowiązkowy, jednak nasza Uczelnia ma w tym względzie szczególne doświadczenia. Nasze Biuro Karier przeprowadza badania od dwóch lat i ma szansę koordynować je w skali ogólnopolskiej.

Wysoki poziom kształcenia musi iść w parze z coraz lepszymi warunkami studiowania. To m.in. temu służy nasz program inwestycyjny, dzięki któremu możemy wyprowadzić się z budynków, z których żaden nie był stworzony z myślą o pracy naukowej i dydaktycznej.

System informatyczny pozwala już studentom załatwić większość spraw bez konieczności wizyty w dziekanatach. Byliśmy jedną z pierwszy uczelni w Polsce, która zrezygnowała z tradycyjnych indeksów na rzecz elektronicznego rozliczania wyników studiów oraz wprowadziła elektroniczne legitymacje studenckie. Chcielibyśmy rozszerzać użyteczność tych ostatnich o funkcje nie związane wyłącznie ze studiowaniem – prowadzimy rozmowy z władzami Torunia, by legitymacje naszych studentów stały się częścią przygotowywanego programu Karty Miejskiej.

Nawiązaliśmy współpracę z niemieckimi i francuskimi organizacjami zajmującymi się socjalną stroną studiowania i chcemy realizować w tym względzie wspólne projekty.

Niż demograficzny na polskich uczelniach wymagał zmian w zatrudnieniu. W ostatnich czterech latach liczba pracowników Uniwersytetu zmniejszyła się o 150 osób, zarówno w grupie  pracowników naukowych jak i administracyjnych. Zmiany te miały jednak charakter ewolucyjny i wynikały przede wszystkim z niezatrudniania nowych osób w miejsce pracowników odchodzących na emerytury czy zmieniających miejsce pracy. Zmienił się także  system wsparcia socjalnego dla pracowników Uniwersytetu, dzięki czemu znacznie zwiększyła się oferta pomocy materialnej i rozszerzona została lista świadczeń socjalnych.

Nieustannym powodem do dumy jest dla nas rozwój Gimnazjum i Liceum Akademickiego. Oczywiście cieszy nas wszystkich fakt, że zarówno w ubiegłym, jak i w tym roku, działające w ramach Zespołu liceum uznane zostało w rankingu Rzeczpospolitej i Perspektyw najlepszą szkołą średnią w Polsce. To bezprecedensowy sukces -zważywszy, że jest to najmłodsza ze szkół, które znalazły się w czołówce zestawienia. Ale nasza duma, którą dzielimy ze społecznością Szkoły, nie wynika tylko z lepszych czy gorszych miejsc. To duma ze szkoły, która wierna jest swojej misji, która może być wzorem dla innych szkół w Polsce, która buduje wyjątkowe więzi z uczniami i dla której najlepszym świadectwem jakości są losy absolwentów. Nieodmiennie, choć z coraz mniejszą wiarą, wyrażam w tym miejscu nadzieję, że władze naszego kraju zrozumieją, iż kształcenie szczególnie uzdolnionej młodzieży to inwestycja w przyszłość i że wymaga ona specjalnego sposobu finansowania. Ze swej strony chcemy podjąć próbę współpracy z prywatnymi mecenasami, którzy docenią wyjątkowość jedynej takiej szkoły w mieście, regionie i kraju.

Drodzy Państwo,

Dziewiętnasty lutego w Uniwersytecie Mikołaja Kopernika to dzień, na który szczególnie mocno czekają nowopromowani doktorzy i doktorzy habilitowani. Nieprzypadkowo wręczamy im dyplomy właśnie dziś, w dniu naszego Święta. Nie ma bowiem dla żadnej Uczelni większego powodu do świętowania niż świadomość skali rozwoju własnej kadry naukowej oraz faktu, że także osoby nie związane na co dzień z naszym środowiskiem uznają, iż Uniwersytet Mikołaja Kopernika jest najlepszym miejscem do uzyskania kolejnych stopni awansu naukowego. Wszystkim Państwu serdecznie gratuluję sukcesu, jaki osiągnęliście. Sami najlepiej wiecie, jak wiele pracy i wyrzeczeń kosztowało Was i Waszych najbliższych to, byście mogli dziś odebrać upragniony dyplom. Cała społeczność akademicka dzieli z Państwem tę wielką radość. Chciałbym jednocześnie przypomnieć, że to właśnie Państwo przechodzić będziecie dalsze stopnie akademickiej i naukowej kariery według nowych zasad i procedur wprowadzonych przez reformę nauki i szkolnictwa wyższego. Życzę Państwu, by okazały się one korzystne i sprawiły, że kolejne szczeble – stopień doktora habilitowanego i tytuł naukowy profesora - były obiektywnym świadectwem Państwa wiedzy, dorobku i doświadczenia.

Proszę o przyjęcie moich najserdeczniejszych gratulacji i podziękowań pracowników Uniwersytetu, którzy za chwilę odbiorą odznaczenia państwowe będące wyrazem uznania Rzeczypospolitej dla ich dorobku naukowego i osiągnięć zawodowych. Gratuluję osobom wyróżnionym przez Senat UMK „Medalem za zasługi położone dla rozwoju Uczelni” przyznawanym pracownikom, którzy swoją pracą i zaangażowaniem – nie tylko w nauce i dydaktyce, ale także w organizację życia akademickiego – budują renomę naszej Uczelni, jak i naszym wytrwałym przyjaciołom reprezentującym władze państwowe, samorządowe, a także  prywatne instytucje i firmy, bez których UMK nie mógłby rozwijać się w takim tempie.
Chciałbym w tym miejscu zwrócić się szczególnie do pani Carli Rosen, córki wybitnego amerykańskiego naukowca, znawcy dzieła i życia Mikołaja Kopernika, prof. Edwarda Rosena, która zdecydowała się przekazać spuściznę swego ojca naszemu Uniwersytetowi. Zapewniam Panią, że jest to dla nas wielki zaszczyt. Będziemy dbać o przekazane nam archiwum, a przede wszystkim udostępniać je dla dobra polskiej nauki i na rzecz kolejnych pokoleń naukowców.

Panie i Panowie,
Przed kilkoma dniami rozpoczął się nowy semestr. Przygotowujemy się także do rekrutacji na kolejny rok akademicki 2012/2013, oferując przyszłym studentom także kilka nowych kierunków  i specjalności. Życzę, aby czas, jaki pozostał do końca obecnego roku akademickiego przyniósł kolejne sukcesy i satysfakcje wszystkim członkom naszej społeczności.

Medale „Za zasługi położone dla rozwoju Uczelni” przyznane przez Senat UMK Święto Uczelni 19 lutego 2012 r.

1. prof. Edward Szłyk z Wydziału Chemii, kierownik Katedry Chemii Analitycznej i Spektroskopii Stosowanej, którego działalność pozwoliła pozyskać urządzenia badawcze warte ok. 4 milionów złotych;
2. prof. Ryszard Łukaszewicz z Wydziału Nauk Pedagogicznych, twórca specjalności pedagogika przedszkolna i wczesnoszkolna;
3. prof. Andrzej Wojciechowski z Wydziału Nauk Pedagogicznych, współtwórca Pracowni Rozwoju Twórczości Osób Niepełnosprawnych i kierunku pedagogika specjalna;
4. dr Henryka Duczkowska-Moraczewska, emerytowana pracownik UMK, długoletnia kierownik Archiwum Uniwersyteckiego /nieobecna na uroczystości/;
5. Eleonora Banaszak, emerytowana pracownik UMK, przez 21 lat kierownik Działu Finansowego;
6. Paolo del Bianco, prezydent Fundacji Romualdo del Bianco we Florencji, fundator kilkunastu warsztatów dla studentów Wydziału Sztuk Pięknych UMK;
7. Piotr Całbecki, marszałek województwa kujawsko-pomorskiego;
8. Antoni Mężydło, poseł Platformy Obywatelskiej;
9. Carla Rosen-Vacher, córka wybitnego amerykańskiego historyka nauki i znawcy Kopernika, prof. Edwarda Rosena, przekazała archiwum ojca UMK.

ODZNACZENIA PAŃSTWOWE I MEDALE KOMISJI EDUKACJI NARODOWEJ nadane w 2011r. na wnioski Uczelni złożone w 2011r. Będą wręczane na Święcie Uczelni 19.02.2012r.

Ordery

Krzyż  Kawalerski Orderu Odrodzenia  Polski otrzymał:

1. Prof. dr hab. Wojciech Kosiedowski              
Wydział Nauk Ekonomicznych i Zarządzania

Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi otrzymali:

1. Prof. dr hab. Rajmund Przybylak  
Wydział Biologii i Nauk o Ziemi
2. Ks. prof. dr hab. Jan Perszon   
Wydział Teologiczny
3. Prof. dr hab. Marian Grabowski  
Wydział Teologiczny

Srebrny Krzyż Zasługi otrzymali:

1. Dr hab. Jolanta Małecka – Kukawka, prof. UMK.
Wydział Nauk Historycznych
2. Dr hab. Daniel  Makowiecki, prof. UMK 
Wydział Nauk Historycznych
3. Ks. prof. dr hab. Krzysztof Konecki  
Wydział Teologiczny
4. Ks. dr hab. Zdzisław Pawlak, prof. UMK 
Wydział Teologiczny

Medal Złoty za Długoletnią Służbę otrzymali:

1. Izabela Oczki      
Wydział Biologii i Nauk o Ziemi
2. Krystyna Jaworska     
Wydział Biologii i Nauk o Ziemi
3. Dr hab. Krzysztof Stefański, prof. UMK 
Wydział Farmaceutyczny
4. Prof. dr hab. Danuta Rość   
Wydział Farmaceutyczny
5. Prof. dr hab. Maria Kalinowska  
Wydział Filologiczny
6. Dr hab. Marek Grabiec, prof. UMK  
Wydział Lekarski
7. Mgr Bogumiła Kaźnica   
Wydział Lekarski
8. Mgr Wanda Godziątkowska    
Wydział Nauk Historycznych
9. Dr hab. Wiesława Kwiatkowska, prof. UMK 
Wydział Nauk Historycznych
10. Dr hab. Maria Szewczyk, prof. UMK  
Wydział Nauk o Zdrowiu
11. Dr hab. Wojciech Zegarski, prof. UMK 
Wydział Nauk  o Zdrowiu 
12. Prof. art. mal. Andrzej Guttfeld  
Wydział Sztuk  Pięknych
13. Mgr Grzegorz Jaworski   
Wydział Sztuk  Pięknych
14. Barbara Kraska    
Wydział Sztuk  Pięknych
15. Mgr Mirosława Wojtczak   
Wydział Sztuk  Pięknych  
16. Prof. art. mal. Bogdan Chmielewski  
Wydział Sztuk  Pięknych
17. Art. rzeźb. Iwona Langowska, prof. UMK  
Wydział Sztuk  Pięknych
18. Prof. dr hab. Lech Wolski    
Wydział Sztuk  Pięknych 
19. Prof. art. mal. Mieczysław Ziomek  
Wydział Sztuk  Pięknych
20. Bogumiła Kempińska    
Wydział Sztuk  Pięknych

Medal Srebrny za Długoletnią Służbę otrzymali:

1. Dr hab. Sławomir Plaskacz   
Wydział Matematyki i Informatyki
2. Prof. dr hab.Marek Harat   
Wydział Nauk o Zdrowiu
3.   Dr hab. Elżbieta Basiul, prof. UMK                          
Wydział Sztuk Pięknych
4.   Dr hab. Krystyna Garstka – Saran                           
Wydział Sztuk Pięknych

Medal Brązowy Za Długoletnią Służbę otrzymali:

1.  Dr  Małgorzata Kamińska- Czakłosz  
Wydział Biologii i Nauk o Ziemi
2.  Dr Tomasz Kozłowski    
Wydział Biologii i Nauk o Ziemi 
3.  Dr hab. Anna Kościołek, prof. UMK              
Wydział Filologiczny

Medale  Komisji  Edukacji Narodowej otrzymali:

1.  Dr hab. Renata Gadzała – Kopciuch 
Wydział Chemii                                                                            
2.  Prof. dr hab. Grażyna Odrowąż – Sypniewska
Wydział Farmaceutyczny
3.  Dr hab. Ewa Żekanowska, prof. UMK 
Wydział Farmaceutyczny
4.  Prof. dr hab. Ewa Owczarz   
Wydział Filologiczny
5.  Prof. dr hab. Wiesław Nowak            
Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki  Stosowanej
6.  Prof. dr hab. Jan Wasilewski               
Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej
7.  Dr hab. Bożena Kołosowska, prof. UMK 
Wydział Nauk Ekonomicznych i Zarzadzania
8.  Dr Ryszard Lorenczewski   
Wydział Nauk Ekonomicznych i Zarzadzania
9.  Dr hab. Wojciech Pospiech, prof. UMK 
Wydział Nauk o Zdrowiu
10. Dr Krystyna Nowacka    
Wydział Nauk o Zdrowiu
11. Mgr Jadwiga  Sarwińska   
Wydział Nauk o Zdrowiu
12. Prof. dr hab. Władysława  Szulakiewicz 
Wydział Nauk Pedagogicznych
13. Ks. dr hab. Czesław Kustra, prof. UMK 
Wydział Nauk Pedagogicznych
14. Dr Jacek Szczepkowski   
Wydział Nauk Pedagogicznych
15. Prof. dr hab. Jerzy  Borejsza 
Wydział Politologii i Studiów Międzynarodowych
16. Prof. dr hab. Kazimierz Lubiński  
Wydział Prawa i Administracji
17. Dr hab. Tomasz Justyński, prof. UMK 
Wydział Prawa i Administracji
18. Dr hab. Janusz Krawczyk,
prof. UMK  Wydział Sztuk Pięknych
19. Dr  hab. Robert Rogal 
Wydział Sztuk Pięknych
20. Dr hab. Piotr  Będkowski  
Wydział Sztuk Pięknych
21. Prof. art. mal. Piotr Klugowski 
Wydział Sztuk Pięknych
22. Prof. art. graf. Bogumiła Pręgowska  
Wydział Sztuk Pięknych
23. Dr hab. Beata Bilicka 
Wydział Teologiczny
                                                                                
   Prof. Edward Rosen był wybitnym amerykańskim kopernikologiem, tłumaczem dzieł Kopernika na język angielski. Spod jego pióra wyszło ponad 200 artykułów i książek, z których najważniejsze to pomnikowy przekład na język angielski wszystkich dzieł Mikołaja Kopernika opublikowany przez Polską Akademię Nauk w serii Nicholas Copernicus Complete Works. Dzięki podjęciu tego wymagającego wyzwania i opatrzeniu sporządzonych tłumaczeń dużą liczbą cennych komentarzy, prace Kopernika stały się dużo łatwiej dostępne dla globalnej społeczności. Edward Rosen zasłynął również jako tłumacz dzieł innego znanego astronoma, Johannesa Keplera, oraz autor wielu cennych opracowań poświęconych rozwojowi astronomii w XVI i XVII w. Jego wkład w badania kopernikańskie przyniósł mu wiele nagród i odznaczeń, w tym polski Krzyż Zasługi, przyznany w 1978 r.

Pozyskanie archiwum profesora Rosena przez UMK jest bezpośrednim rezultatem działalności kopernikańskiego portalu naukowego „Nicolaus Copernicus Thorunensis” prowadzonego wspólnie przez UMK i Gminę Miasta Toruń. Już w 2009 r. redakcja portalu skontaktowała się z córką Edwarda Rosena, Carlą Rosen-Vacher, uzyskując licencję na opublikowanie w internecie prac jej ojca, zwłaszcza bezcennych tłumaczeń De revolutionibus i innych dzieł Mikołaja Kopernika. Troska toruńskiej Uczelni o pamięć o wielkim astronomie i nowoczesne podejście do popularyzacji nauki, realizowane poprzez polsko- i anglojęzyczny portal, skłoniło Carlę Rosen-Vacher do podjęcia w końcu 2011 r. decyzji o przekazaniu archiwum profesora Edwarda Rosena Uniwersytetowi Mikołaja Kopernika. W jego skład wchodzą rękopisy opublikowanych i niedokończonych prac naukowych, materiały badawcze i dydaktyczne, korespondencja z naukowcami z całego świata, fotografie, medale, dyplomy i odznaczenia.
Akt darowizny podpisany został 29 grudnia w Konsulacie Rzeczypospolitej Polskiejw Nowym Jorku.
Carla Rosen-Vacher otrzymała w dniu 19 lutego 2012 r. „Medal za zasługi położone dla rozwoju Uczelni”.